Eru gömlu kratarnir dauðir úr öllum æðum?

Með breytingum á ríkisstjórn Jóhönnu Sigurðardóttur, hefur forystumönnum stjórnarflokkanna tekizt að sá frækornum óánægju, sem geta átt eftir að vaxa og dafna. Það kemur fram í eftirfarandi:

Fulltrúar gamla Alþýðuflokksins innan Samfylkingar hafa verið þurrkaðir út úr ríkisstjórn. Augljóst er að fyrrum forystumenn Alþýðubandalagsins fagna þessari þróun og þarf ekki annað en líta á heimasíðu Svavars Gestssonar til þess að átta sig á því, þótt hann komi fögnuði sínum á framfæri með því að vitna í Pressuna. Þótt mjög sé nú af gömlum Alþýðuflokksmönnum dregið er þó ólíklegt að þeir taki þessari framvindu mála þegjandi. Spurningin er fyrst og fremst sú, hvort þeir geri það innan eða utan Samfylkingar. Sumir velta því fyrir sér, hvort þeir geti náð saman við ESB-sinna í Sjálfstæðisflokknum. Það er heldur ólíklegt en á þó eftir að koma í ljós. Kannski er þarna að opnast tækifæri fyrir einn fyrrverandi formann Alþýðuflokksins, sem enn hefur virkan áhuga á pólitík?

Í þingflokki Samfylkingar er augljóslega megn óánægja með að Ögmundur Jónasson skuli kominn inn í ríkisstjórn á ný og efasemdir um að hann verði til friðs þar. Þetta kom skýrt í ljós í samtali RÚV í gærkvöldi við Sigríði Ingadóttur, alþingismann. Hörð gagnrýni hennar á ráðherradóm Ögmundar endurspeglar ákveðinn veruleika í þingflokki Samfytlkingar, sem birtist þingmönnum Sjálfstæðisflokksins, sem stífar áþreifingar um nýtt stjórnarsamstarf Sjálfstæðisflokks og Samfylkingar. Það er heldur ólíklegt að Ögmundur Jónasson hagi störfum sínum á þann veg, að hann friðmælist við þetta fólk innan Samfylkingarinnar. Í öllum flokkum kunna menn illa tilburðum Samfylkingarmanna til þess að ráða ráðherravali annarra flokka.

Innan Samfylkingar er augljóslega óánægja með lakari hlut kvenna í ríkisstjórn. Tilraunir Guðbjarts Hannessonar í Kastljósi í gærkvöldi til þess að setja þann þátt málsins í annað ljós með því að vísa til annarra trúnaðarstarfa kvenna á vegum Samfylkkingar eru gamalkunnar. Á þann veg tala allir karlar í stjórnmálum og hafa lengi gert, þegar þeir þurfa að útskýra lakari hlut kvenna!

Það er almenn skoðun, að með því að taka Ögmund inn í ríkisstjórn á ný hafi þeim Jóhönnu Sigurðardóttur og Steingrími J. Sigfússyni tekizt að koma á betri friði í stjórnarherbúðum. Það má vera að það sé rétt, þegar til skemmri tíma er litið. En sú staðreynd ein, að Álfheiður Ingadóttir fer út og Ögmundur inn er auðvitað staðfesting á því að órólega deildin í VG hefur haft sigur.