
Eyjan.is gefur til kynna að Stefán Ólafsson, prófessor kunni að gefa kost á sér til formennsku í Samfylkingunni. Eyjan er sá fjölmiðill, sem bezt er tengdur Samfylkingunni nú um stundir og þess vegna vart hægt annað en taka mark á þeim fréttum.
Stefán Ólafsson væri á margan hátt góður kostur fyrir Samfylkinguna. Hann er jafnaðarmaður af gamla skólanum og má t.d. varla á milli sjá hvoru þeirra er ver við „íhaldið“, eins og Sjálfstæðisflokkurinn er gjarnan nefndur í þeirra munni, Stefáni eða Jóhönnu Sigurðardóttur. Stundum mætt ætla, þegar á þau er hlustað að við séum horfin svo sem áttatíu ár aftur í tímann.
Gefi Stefán kost á sér til formennsku í Samfylkingunni geta þetta orðið áhugaverð átök, kosning á milli gamals tíma og hins nýja. Að sumu leyti má segja, að Árni Páll Árnason, fyrrum ráðherra, sem augljóslega stefnir á formennsku sé eins konar Tony Blair Samfylkingarinnar. Með því er átt við að hann vilji bæði nútímavæða flokkinn og færa hann inn á miðjuna. Árni Páll er bersýnilega á þeirri skoðun, að Samfylkingin sé komin of langt til vinstri.
Tony Blair er fyrirmynd margra. Í Bretlandi er því jafnvel haldið fram, að hann sé helzta fyrirmynd þeirra fóstbræðra David Cameron og George Osborne.
Stefán segist í skrifum sínum telja, að Jóhanna eigi að halda áfram formennsku í Samfylkingunni og leiða flokkinn í gegnum næstu kosningar. Slík skrif eru ekki endilega til marks um, að ekki sé mark takandi á fréttaflutningi Eyjunnar. Þau geta líka verið aðferð Stefáns til þess að ná til sín fylgi þess Samfylkingarfólks, sem staðið hefur að baki Jóhönnu.
Ekki má gleyma því að sá hópur hefur horft mjög til Guðbjarts Hannessonar, velferðarráðherra, sem eftirmanns hennar.
SG
Styrmir Gunnarsson er lögfræðingur og fyrrverandi ritstjóri Morgunblaðsins. Hann hóf störf sem blaðamaður á Morgunblaðinu 1965 og varð aðstoðarritstjóri 1971. Árið 1972 varð Styrmir ritstjóri Morgunblaðsins, en hann lét af því starfi árið 2008.
ESB-aðlögun: Virka peningarnir?
Eitt af því sem fylgdi umsókn Íslands um aðlögun að ESB, var að hér mætti ástunda flest það sem mögulegt væri til að auka stuðning við aðild. Athyglisvert er að íslensk stjórnvöld óskuðu sérstaklega eftir aðstoð við að sannfæra landsbúa um ágæti aðildar. Sem segir að stjórnvöld höfðu ekki trú á að þau „tækifæri“ sem fælust í aðild dygðu til að sannfæra landsmenn.
Er ekki alveg öruggt að VG styður stefnu ríkisstjórnarinnar gagnvart ESB?
Væntanlega má ganga út frá því sem vísu að þingflokkur VG styðji núverandi ríkisstjórn í ESB-málum. Er það ekki alveg öruggt? Nú er VG laust úr viðjum samninganna við Samfylkinguna, sem þeir Össur og Ögmundur gerðu.
Ólundarlegir fráfarandi ráðherrar
Óskaplega voru það ólundarlegir fráfarandi ráðherrar, Jóhanna Sigurðardóttir, Steingrímur J. Sigfússon og Ögmundur Jónasson, sem Ríkisútvarpið talaði við á Bessastöðum í hádeginu í dag. Þeir þola bersýnilega illa, að þjóðin sagði þeim upp störfum seinni hluta aprílmánaðar. Ef þetta verður tón...
Nú þarf að moka flórinn, sem aðildarumsóknin skilur eftir
Forsvarsmenn Evrópusambandsins taka breyttri stefnu hér á Íslandi gagnvart aðild með ró eins og við var að búast. Enda hvað annað eiga þeir að gera? Það er að sjálfsögðu ekki tilgangur nýrrar rikisstjórnar að efna til óvildar við nágrannaríki okkar og viðskiptavini í Evrópu. Heldur einfaldlega að stöðva ferli, sem enginn raunverulegur stuðningur var við í íslenzku samfélagi.
Hver verða viðbrögð fráfarandi stjórnarflokka?-Hafa þeir allt á hornum sér?
Það verður forvitnilegt að fylgjast með því hvernig forystusveitir Samfylkingar og Vinstri grænna bregðast við stefnuyfirlýsingu nýrrar ríkisstjórnar. Ef að líkum lætur munu þeir hafa allt á hornum sér. Með því munu þeir ekki styrkja sjálfa sig heldur hina nýju stjórnarflokka. Fólkið í landinu vill að þeir fái tækifæri til að sýna að þeir geti staðið við stóru orðin.