Það er ekki bara á Íslandi, sem krafan um beint lýðræði verður stöðugt háværari. Það er afar athyglisvert að fylgjast með umræðum um tvö stór mál í Bretlandi og þá ekki sízt innan Íhaldsflokksins.
Það má líkja ástandinu innan þess flokks vegna aðildar Bretlands að Evrópusambandinu við uppreisn. Um 100 þingmenn Íhaldsflokksins hafa ítrekað gert kröfur á hendur Cameron, leiðtoga flokksins (sem á nú í vök að verjast á mörgum vígstöðvum) um þjóðaratkvæðagreiðslu um stöðu Bretlands gagnvart ESB. Andstaðan við stöðugt meira afsal valds til Brussel verður stöðugt öflugri.
Nú er Cameron að reyna að koma fram umbótum á lávarðadeild brezka þingins, sem er auðvitað forneskjulegt fyrirbæri en gengur til þess verks með svo klaufalegum hætti að hans eigin þingmenn segja: hingað og ekki lengra. Við skulum efna til þjóðaratkvæðagreiðslu um breytingar á lávarðadeildinni.
Cameron er tregur til að efna til þjóðaratkvæðagreiðsu um þessi tvö mál.
Það kemur ekki á óvart þeim, sem fylgjast með umræðum um beint lýðræði hér. Þeir sem eru við völdin hverju sinni eru tregir til.
En í ljósi þess hve mikill stuðningur er við slíkar atkvæðagreiðslur um meginmál innan Íhaldsflokksins í Bretlandi verður erfitt að saka málsvara hins beina lýðræðis hér á Íslandi um „sósíalisma“!
Eða „ábyrgðarleysi“.
SG
Styrmir Gunnarsson er lögfræðingur og fyrrverandi ritstjóri Morgunblaðsins. Hann hóf störf sem blaðamaður á Morgunblaðinu 1965 og varð aðstoðarritstjóri 1971. Árið 1972 varð Styrmir ritstjóri Morgunblaðsins, en hann lét af því starfi árið 2008.
ESB-aðlögun: Virka peningarnir?
Eitt af því sem fylgdi umsókn Íslands um aðlögun að ESB, var að hér mætti ástunda flest það sem mögulegt væri til að auka stuðning við aðild. Athyglisvert er að íslensk stjórnvöld óskuðu sérstaklega eftir aðstoð við að sannfæra landsbúa um ágæti aðildar. Sem segir að stjórnvöld höfðu ekki trú á að þau „tækifæri“ sem fælust í aðild dygðu til að sannfæra landsmenn.
Ólundarlegir fráfarandi ráðherrar
Óskaplega voru það ólundarlegir fráfarandi ráðherrar, Jóhanna Sigurðardóttir, Steingrímur J. Sigfússon og Ögmundur Jónasson, sem Ríkisútvarpið talaði við á Bessastöðum í hádeginu í dag. Þeir þola bersýnilega illa, að þjóðin sagði þeim upp störfum seinni hluta aprílmánaðar. Ef þetta verður tón...
Nú þarf að moka flórinn, sem aðildarumsóknin skilur eftir
Forsvarsmenn Evrópusambandsins taka breyttri stefnu hér á Íslandi gagnvart aðild með ró eins og við var að búast. Enda hvað annað eiga þeir að gera? Það er að sjálfsögðu ekki tilgangur nýrrar rikisstjórnar að efna til óvildar við nágrannaríki okkar og viðskiptavini í Evrópu. Heldur einfaldlega að stöðva ferli, sem enginn raunverulegur stuðningur var við í íslenzku samfélagi.
Hver verða viðbrögð fráfarandi stjórnarflokka?-Hafa þeir allt á hornum sér?
Það verður forvitnilegt að fylgjast með því hvernig forystusveitir Samfylkingar og Vinstri grænna bregðast við stefnuyfirlýsingu nýrrar ríkisstjórnar. Ef að líkum lætur munu þeir hafa allt á hornum sér. Með því munu þeir ekki styrkja sjálfa sig heldur hina nýju stjórnarflokka. Fólkið í landinu vill að þeir fái tækifæri til að sýna að þeir geti staðið við stóru orðin.
Hin „strategíska“ spurning sem VG stendur frammi fyrir
Nú blasa endalokin við fyrstu hreinu og ómenguðu vinstri stjórn lýðveldistímans. Og vafalaust velta sumir ráðherranna því fyrir sér, þegar þeir yfirgefa ráðuneyti sínu öðru hvoru megin við næstu helgi, hvort þeir eigi einhvern tímann afturkvæmt. Það er kannski stærri spurning en stundum áður, þegar ráðherrar hafa yfirgefið ráðuneyti.