Fer Alexis Tsipras í fótspor Steingríms J. eða stendur hann við kosningaloforðin?

Í evru-vandræðunum undanfarin misseri hafa talsmenn ESB hvað eftir annað áréttað að úrslitum ráði að Þjóðverjar og Frakkar gangi hlið við hlið. Undanfarin 12 ár, síðan árið 2000, hafa Þjóðverjar og Frakkar lagt fram sameiginlegan texta á leiðtogafundum ESB. Þeir hafa staðið svo náið saman að mörgum þótti nóg um sameinuð völd Angelu Merkel Þýskalandskanslara og Nicolas Sarkozys Frakklandsforseta.

Nú er öldin önnur. Sósíalistar hafa náð völdum í Frakklandi. Eftir sigur yfir Sarkozy hefur Hollande leitast við að mynda bandalag með Mariano Rajoy, forsætisráðherra Spánar, og Mario Monti, forsætisráðherra Ítalíu, til að treysta stöðu sína gagnvart Merkel í leiðtogahópi evru- og ESB-ríkjanna.

Angela Merkel gefur ekkert eftir gagnvart Hollande og kröfum hans. Þvert á móti hefur Merkel færst í aukana eftir að Hollande og Monti hittust. Hún segir að ekki sé unnt að skapa traust á evru-svæðinu nema ráðist sé að rótum kreppunnar, það er skuldasöfnun og skorti á samkeppnishæfni. Það sé rangt að valið standi á milli aðhalds í ríkisfjármálum og hagvaxtar. Þá eigi meðalmennska ekki að verða kvarðinn sem notaður sé til að meta árangur á evru-svæðinu. Loks hefur hún vikið beint að stöðu mála í Frakklandi og borið saman þróun kostnaðar atvinnurekenda þar við hvert starf og í Þýskalandi. Hún er Þjóðverjum í vil og Hollande og menn hans eiga aðeins eftir að spilla samkeppnisstöðu Frakka fari svo fram sem horfir enda hefur eitt matsfyrirtæki þegar lækkað lánshæfiseinkunn Frakklands með vísan til efnahagsstefnu Hollandes.

Nú kunna einhverjir að segja að þessi harka milli Merkel og Hollandes sé hluti baráttu í Frakklandi vegna þingkosninga sunnudaginn 17. júní. Sósíalistar höfði nú skarpt til kjósenda en eftir helgi muni tónninn breytast. Sunnudaginn 17. júní er einnig gengið til kosninga í Grikklandi. Hræðsluáróðurinn undanfarnar vikur vegna þeirra hefur verið á þann veg að evru-samstarfið verði að engu sigri þeir sem gangi lengst til varnar hagsmunum Grikkja gegn kröfum ESB og Alþjóðagjaldeyrissjóðsins.

Angela Merkel vill á örlagatímum innan ESB ekki aðeins styrkja stöðu sína út á við heldur talar hún einnig til þýskra kjósenda, umbjóðenda sinna. Hún veit að þeim er nóg boðið vegna krafna á hendur Þjóðverjum. Merkel er með hugann við þingkosningar í Þýskalandi.

Hvaða sögu segir þetta? Þýskir og franskir stjórnmálaleiðtogar árétta ágreining sín á milli til að höfða til kjósenda sinna en á ESB-vettvangi er þess krafist að þeir séu samstiga til að bjarga evru-þjóðum í bráðum skuldavanda. Gengur dæmið upp? Ekki nema eitt sé sagt til heimabrúks og annað á lokuðum fundum í Brussel.

Hinn 1. febrúar 2009 settist Steingrímur J. Sigfússon, andstæðingur ESB, samninga um Icesave og Alþjóðagjaldeyrissjóðsins í ríkisstjórn. Við það gerðist hann talsmaður ESB-aðildarumsóknar, samdi af sér um Icesave og hreykir sér nú af því að hann sé svo mikils metinn hjá Alþjóðagjaldeyrissjóðnum að hann hafi verið beðinn um að taka að sér fjármálastjórn Grikklands.

Angela Merkel hefur sannað að hún segir ekki eitt til heimabrúks og annað á alþjóðavettvangi. Hollande leitar enn fyrir sér og reynir að skapa samstöðu skuldugra þjóða gegn Merkel. Spurning er hvað Alexis Tsipras, leiðtogi vinstrisinna á Grikklandi, gerir vinni hann kosningarnar 17. júní. Fer hann í fótspor Steingríms J. eða stendur hann við kosningaloforðin?