Varað við inngöngu í „brennandi hótel“ ESB

Í forsetakosningabaráttunni var því gjarnan haldið fram að Þóra Arnórsdóttir sjónvarpskona væri frambjóðandi þeirra sem vildu aðild Íslands að ESB. Hér skal engum getum að því leitt hvernig sú skoðun fæddist en í baráttunni lagði Þóra sig nokkuð fram um að þurrka ESB-stimpilinn af sér og miðvikudaginn 18. júlí 2012 hafði hið virta þýska viðskiptablað, Handelsblatt, þessa setningu eftir Þóru: „Wer möchte sich schon in einem brennenden Hotel einmieten?“ sem má íslenska á þennan veg: „Hver vill kaupa gistingu í brennandi hóteli?“ Spurningin ber ekki með sér að Þóra sé áhugasöm um að slást í för með Jóhönnu Sigurðardóttur og Össuri Skarphéðinssyni inn í ESB.

Þegar spurning Þóru er hugleidd er rétt að benda á að fyrir Jóhönnu og Össuri vakir ekki að fá inni í ESB-hótelinu í eina nótt heldur að skapa Íslendingum þar varanlegan samastað. Lesendur Handelsblatt, áhrifamenn í þýskum fjármálum og stjórnmálum, átta sig hins vegar fljótlega á því að ferðafélögum Samfylkingarinnar í ESB-leiðangri ríkisstjórnar Íslands fækkar jafnt og þétt.

Handelsblatt lætur ekki nægja að vísa til Þóru Arnórsdóttur heldur segir einnig frá sigri Ólafs Ragnars Grímssonar í forsetakosningunum og síðan: „Andstaða við ESB-aðild var þungamiðja í kosningabaráttu hans. Samtals hlutu þau [Þóra og Ólafur Ragnar] 85% atkvæða. Talið er að í alþingiskosningunum næsta vor eða jafnvel fyrr verði ESB-áformum Jóhönnu Sigurðardóttur, forsætisráðherra jafnaðarmanna, veitt náðarhöggið.“

Í blaðinu er gert létt grín að Össuri Skarphéðinssyni fyrir að hafa sýnt þá „hugprýði“ á nýlegum fundi í Brussel að segjast skynja „vaxandi skilning milli Íslands og Evrópu“ í aðildarviðræðunum. Minnir blaðið á að ekkert hafi enn reynt á erfiðasta viðræðuefnið, sjávarútvegsmálin, en Íslendingar vilji halda stjórn innan 200 mílna lögsögunnar í sínum höndum enda sé hún sameiginleg „líftrygging“ þeirra.

Mánudaginn 16. júlí sl. voru rétt þrjú ár liðin frá samþykkt ESB-aðildarumsóknarinnar á alþingi. Á þeim tíma boðuðu fulltrúar Samfylkingarinnar, meira að segja prófessor í ESB-fræðum, að Íslendingum yrði tekið svo fagnandi að þeir gætu jafnvel sumarið 2010 greitt þjóðaratkvæði um aðildarskilmála. Engin af þessum spám um hraðferð inn í ESB hefur ræst.

Greinin í Handelsblatt verður ekki til þess að ýta undir áhuga innan ESB á að flýta viðræðum við Íslendinga. Hvaða rök eru fyrir því? spyrja menn í Brussel sem telja að ESB þurfi á öðru að halda nú en að Íslendingar hafni aðild í þjóðaratkvæðagreiðslu.

Staðan í hinu „brennandi hóteli“ ESB mun ekki batna. Þar kemur fyrr eða síðar til uppgjörs sem snertir framtíð evrunnar og framtíð ESB. Íslendingar eiga tafarlaust að gera hlé á ESB-viðræðunum og ekki halda af stað að nýju fyrr en að lokinni þjóðaratkvæðagreiðslu um umboð stjórnvalda í málinu, umboð sem reist verði á raunsæju mati á stöðu og framtíð ESB eftir að tekist hefur að slökkva eldana innan dyra í sambandinu.