Draumur Össurar er martröð evru-þjóðanna

Hinn 10. nóvember 2011 spurði Sigmundur Davíð Gunnlaugsson, formaður Framsóknarflokksins, Össur Skarphéðinsson utanríkisráðherra á alþingi hvort ekki væri skynsamlegt að staldra við í ESB-viðræðunum og sjá hvað verða vildi við lausn evru-vandans. Fréttir höfðu borist um að mikill fjárhagsvandi steðjaði að Ítölum. Össur taldi af og frá að ástæða væri til að breyta um stefnu af sinni hálfu og ríkisstjórnarinnar og sagði meðal annars:

„Ég tel að það sé fyllilega ótímabært að slá einhverju föstu um það hvernig sú þróun sem nú er í gangi í Evrópu endar. Það er alveg rétt hjá hv. þingmanni [Sigmundi Davíð], eins og við höfum áður rætt um, að í suðurhluta Evrópu voru óuppgerðar fjármálalegar sakir millum og innan ríkja og það er alveg ljóst að evran er í uppnámi og á í miklum erfiðleikum núna. Ég held hins vegar að þegar upp verður staðið komi hún sterkari út, hugsanlega með öðruvísi þverbitum, hugsanlega með öðruvísi umbúnaði. Menn læra af reynslunni.“

Sigmundi Davíð þótti Össur hafa „mikla spádómsgáfu og meiri þekkingu á þróun efnahagsmála en nokkur hagfræðingur í Evrópusambandinu eða nokkur þeirra sem [hefði] verið að tjá sig um þessi mál í erlendum fjölmiðlum“. Ráðherrann ætti að kynna sér það sem sagt væri um stöðuna innan ESB og evruna í erlendum fjölmiðlum. Sæi hann einn manna leið til að evran yrði sterkari en nokkru sinni fyrr vegna áfallanna ætti hann að bjóða ESB fram krafta sína til lausnar á evru-vandanum.

Það stóð ekki á svari Össurar sem sagði: „Ég get svo fullvissað hv. þingmann um það að utanríkisráðherra fer helst ekki að sofa á kvöldin öðruvísi en að eyða svona klukkutíma í það að lesa um stöðu evrunnar. Það skiptir mjög miklu máli í þessum veltingi sem núna er.“

Hinn 26. apríl 2012 flutti Össur Skarphéðinsson alþingi skýrslu um utanríkismál. Hann var þar sömu skoðunar um evruna og í nóvember 2011 og sagði:

„Siglingin á evrusvæðinu verður vafalaust kröpp enn um sinn. Þar hafa menn gripið til mjög róttækra ráðstafana til að takast á við núverandi vanda, og til að koma í veg fyrir að hann vakni upp aftur.

Það sem mestu skiptir fyrir Íslendinga er hins vegar þetta: Þegar kemur að þeim tímamótum að við getum gengið í myntbandalagið verður evran orðin sterkari, komin á traustari þverbita, og betri gjaldmiðill fyrir Ísland en hún var þegar við lögðum af stað.“

Ekki skal dregið í efa að utanríkisráðherra verji klukkustund fyrir svefn á hverju kvöldi til að glöggva sig á stöðu evrunnar. Martröð evru-stjórnenda heldur ekki fyrir honum vöku: Spánverjar standa á bjargbrúninni, Ítalir bíða þess með öndina í hálsinum sem verða vill, sósíalistar í Frakklandi taka útgjaldaákvarðanir í ríkisfjármálum sem varða sömu leið og Grikkir fóru og horfur eru sagðar neikvæðar í nýju lánshæfismati fyrir Þýskaland. Ótti við samfélagshrun magnast í evru-ríkjum þar sem meira en 50% ungs fólks gengur atvinnulaust. Draumur utanríkisráðherrans um ESB-framtíð Íslands er martröð evru-þjóðanna.