
Í öllum fréttum erlendra fjölmiðla sem segja efnislega frá forsetakosningunum á Íslandi kemur fram að hinn afgerandi sigurvegari, Ólafur Ragnar Grímsson, sé andvígur aðild Íslands að Evrópusambandinu. Þá hefur hann áréttað að kosningum loknum að menn ættu að íhuga hvers vegna allar nágrannaþjóðir Íslendinga nema Finnar hafi sjálfstæða mynt, hvers vegna Grænlendingar sögðu skilið við ESB í þjóðaratkvæðagreiðslu 1985 og hvers vegna Norðmenn hafi tvisvar hafnað aðild að ESB.
Þessi orð lýsa miklum efasemdum nýkjörins forseta um að Íslendingar eigi erindi inn í ESB. Upptaka evrunnar var til skamms tíma að minnsta kosti helsta keppikefli þeirra sem berjast fyrir ESB-aðild Íslands.
Ekkert af þessu fer að sjálfsögðu fram hjá ráðamönnum í höfuðborgum ESB-ríkjanna. Þá átta embættismenn ESB sig á því að í sigri Ólafs Ragnars felst vantraust á stefnu ríkisstjórnar Íslands í ESB-málum. Til þessa hafa þeir sem að viðræðunum standa sótt huggun í skoðanakannanir sem sýna að íslenskur almenningur vilji leiða ESB-viðræðurnar til lykta áður en tekin sé afstaða til aðildar. Þetta vegi þyngra en yfirlýstur vilji meirihluta þjóðarinnar um að hafna ESB-aðild. Kjör Ólafs Ragnars verður að setja inn í þessa jöfnu og verður hún ekki til að ýta undir þá skoðun að aðildarviðræðurnar njóti hylli meirihluta þjóðarinnar.
Eftir kosningarnar sagði Ólafur Ragnar í samtali við fréttastofu ríkisútvarpsins:
„Ég ætla mér ekki að vera í forystu fyrir já- eða neihreyfingum. En ég tel hins vegar að sá sem hefur verið forseti Íslands í jafn langan tíma og ég hann hefur haft þau forréttindi að eiga samræður við fjölda forystumanna í Evrópu. Og það væri þess vegna óeðlilegt ef ég væri ekki tilbúinn til þess að deila þessari reynslu, þeim ályktunum og þessari þekkingu með þjóðinni vegna þess að hún hefur falið mér umboð til þess að gegna þessum störfum.“
Þarna þarf í raun ekki að lesa neitt á milli línanna. Ólafur Ragnar mun ekki hika við að blanda sér í umræður um ESB-aðildina. Hann mun leggja meirihluta þjóðarinnar lið og þess vegna nota 16 ára þekkingu sína til að mæla gegn aðild að ESB.
Bj. Bj.
Björn Bjarnason var þingmaður Sjálfstæðisflokksins frá árinu 1991 til 2009. Hann var menntamálaráðherra 1995 til 2002 og dóms- og kirkjumálaráðherra frá 2003 til 2009. Björn var blaðamaður á Morgunblaðinu og síðar aðstoðarritstjóri 1979 til 1991.
ESB-aðlögun: Virka peningarnir?
Eitt af því sem fylgdi umsókn Íslands um aðlögun að ESB, var að hér mætti ástunda flest það sem mögulegt væri til að auka stuðning við aðild. Athyglisvert er að íslensk stjórnvöld óskuðu sérstaklega eftir aðstoð við að sannfæra landsbúa um ágæti aðildar. Sem segir að stjórnvöld höfðu ekki trú á að þau „tækifæri“ sem fælust í aðild dygðu til að sannfæra landsmenn.
Kosningar meðal Sama í Svíþjóð-réttur hreindýrahjarða eitt helzta kosningamálið
Í gær fóru fram í Svíþjóð kosningar til þings Sama, sem kemur fram fyrir hönd Sama í Svíþjóð. Slíkar kosningar fara fram á fjögurra ára fresti. Evrópuvaktin hefur ekki upplýsingar um hvort úrslit kosninganna liggja fyrir eða hver þau urðu. Hins vegar fjallar vefmiðillinn Alska Dispatch um þau málefni, sem brenna á Sömum í Svíþjóð um þessar mundir. Níu flokkar buðu fram í kosningunum.
Aðhaldsstefnan vekur upp siðferðilegar spurningar ekki síður en efnahagslegar
Siðferðileg álitamál verða æ ríkari þáttur í opinberum umræðum í Evrópu um evrukreppuna og afleiðingar hennar, svo sem aðhaldspólitíkina, sem Þjóðverjar hafa verið í forystu fyrir en verður stöðugt umdeildari. Reuters birtir nú í sérstökum skoðanadálki grein eftir mann að nafni Nicholas Wapshott, sem er einn af æðstu ráðamönnum Times í London.
Ummæli Charles Moore eru umhugsunarefni fyrir Árna Pál
Maður að nafni Charles Moore, skrifar reglulega dálka í brezka dagblaðið Daily Telegraph. Hann er fyrrum ritstjóri blaðsins og ritstýrði reyndar einnig tímaritinu Spectator um skeið. Hann er því innanbúðarmaður í Íhaldsflokknum og nú í apríl kom út fyrsta bindi ævisögu hans um Margréti Thatcher.