Ögurstundin nálgast í makríldeilunni

Sjómenn og sveitar­stjórnar­menn þurfa að veita ríkis­stjórninni aðhald

Það stefnir í úrslitaátök um makrílinn í haust, þ.e. að segja úrslitaátök um það hvort íslenzk stjórnvöld gefist upp fyrir þrýstingi frá Evrópusambandinu. Það eru vísbendingar um að einhver hluti íslenzka stjórnkerfisins vilji gefa eftir. Það er ljóst að Samfylkingin vill semja. Þótt ekkert sé ljótt við það að semja við aðrar þjóðir um ágreiningsmál fer ekki á milli mála, að Samfylkingin vill semja til þess að greiða fyrir framgangi aðildarumsóknarinnar. Þess vegna verða forystumenn Samfylkingarinnar tilbúnir til að ganga lengra en hagsmunir þjóðarinnar krefjast. Með þeim í liði er einhver hópur embættismanna í stjórnkerfinu hér. Í öllum millirikjadeilum, sem staðið hafa á milli okkar og annarra þjóða eftir lýðveldisstofnun hefur alltaf einhver hópur í embættismannakerfinu lagst á þá sveif að ganga lengra í átt að kröfum viðsemjenda okkar en hentar okkar hagsmunum.

Steingrímur J. Sigfússon, formaður VG er milli tveggja elda. Annars vegar eru áhrifamenn í hans eigin flokki, sem vilja ganga til liðs við Samfylkinguna um að gefast upp fyrir kröfum makrílþjóðanna innan ESB. Hins vegar er grasrótin í VG, sem hafnar öllum svikasamningum. Það fólk gerir sér vonir um að Steingrímur J. noti tækifærið og geri upp við Samfylkinguna vegna aðildarumsóknarinnar. Þetta er hans tækifæri. Með því gæti hann bjargað flokki sínum frá afhroði í kosningum.

Stjórnmálamönnum er ekki að treysta. Þess vegna þarf almenningur að grípa til sinna ráða. Annars vegar þarf grasrótin í VG að veita formanni sínum það aðhald, sem hann þarf á að halda. Hins vegar þurfa sjómenn og sveitarstjórnarmenn í þeim byggðarlögum, þar sem makríllinn skiptir miklu máli (þótt það eigi út af fyrir sig við um þjóðarbúið allt)að taka höndum saman um að byggja upp það aðhald, sem ríkisstjórnin í heild þarf á að halda til þess að halda sér réttu megin línunnar í þeim pólitísku viðræðum, sem framundan eru um makrílinn í haust.

SG